صبوری

امروز یا بهتر بگم این هفته بی ریخت بی ریخت  بود.

امشب اوج ضد حال بود.

من موندم و تصمیم های بزرگ.

خونه نشینی وپشت کردن به زندگی اجتماعی.

یا گرگ شدن و مثل دیگران پشت پا زدن به همه ارزش هایی

که در جامعه ما  در حال حاضر به ارزنی نمی یرزد.

تصمیم سخت است وسر نوشت ساز.

تدبیر انسانی ره به جایی نمی برد این روح خسته را.

سرگشته از خود آشفته در جمع  عاصی از همه چی.

آرامش بخش کجاست.

تلخ کامی که شیرین کند روحم را.

افسونی که بگشایید عقده از جانم

اشکی که بشوید روانم را.

...