قرارماسرمرزبیداری وخواب...

جایی که واقعیت زورش را از دست داده باشد

و خواب آنقدر جان نگرفته باشد که مارا با خودش ببرد.. 

جایی بین پیک دوم و سوم ، جایی که نه روز است و نه شب

جایی که مالک زمان و مکان و سرنوشت ما هستیم...

جایی شبیه لبه ی دیواری بلند که تصمیم با خودمان باشد

که زیر چکمه واقعیت له شویم 

یا در تاریکی خواب فراموش...

قرار ما دقیقا همان جا که حاکم جهان ما هستیم...

یک بار سر فرصت مفصل بنویسیم از این مرز بی بدیل...